Dossier VDV

Religie als inspiratiebron voor vrede en vrouwelijk leiderschap.

Op aangeven van enkele vrouwenorganisaties uit de diaspora heeft Vrouwen en Duurzame Vrede gemeend aan dit onderwerp een pilot studie te moeten maken voor mogelijke trainingen/bijeenkomsten in verschillende landen over dit onderwerp. Het blijkt dat juist de religie een stimulerende dan wel de-motiverende rol kan spelen in vredesprocessen en in processen die te maken hebben met vrouwen emancipatie en deelname van vrouwen aan de politieke beslitvorming in hun land.

Hieronder een kort verslag:

Impressies van de expertmeeting over 'Vrouwen, Vrede en Religie' op 9 november 2011

Uitgerekend op 9/11, maar dan in een andere maand, vond in Amersfoort een expertmeeting plaats over religie als inspiratiebron voor vrede. Bijna dertig vrouwen, allen vanuit hun religieuze overtuiging actief op het gebied van Vrouwen, Vrede en Veiligheid, bespraken met elkaar welke invloed religie als inspiratiebron heeft op vrouwelijk leiderschap, een van de centrale thema's van het Nederlandse vervolgplan voor resolutie 1325.

Ondanks de nodige vraagtekens, immers de aanslag op 9/11 in New York toont een heel ander beeld van religie, organiseerde het Platform Vrouwen en Duurzame Vrede deze bijeenkomt. Ted Strop-von Meijenfeldt, voorzitter van het Platform Vrouwen & Duurzame Vrede, opent de expertmeeting met een korte toelichting op doel en opzet van deze dag.

Met het vuur van vrede

Daarna is er een kennismakingsronde. Met in de hand het vuur van de vrede in de vorm van een brandende lucifer, stelt het bontgekleurde gezelschap zich aan elkaar voor. Iedere deelneemster krijgt gedurende de tijd dat de lucifer brandt de gelegenheid om te vertellen over haar beweegreden om aan deze bijeenkomst deel te nemen. Veel deelneemsters zijn zelf afkomstig uit conflictgebieden als: Afghanistan, Burundi, DR Congo, Indonesië/ de Molukken, Soedan en Somalië en met verschillende religies: katholiek, moslim, protestant, boeddhist en vanuit de Afrikaanse spiritualiteit.
De kennismakingsronde levert een scala aan beweegredenen op: religie is wat ons bindt, opdoen van inspiratie, religie als bron voor echte vrede, juist voor vrouwen in oorlogsgebieden een bron van inspiratie, spanning tussen het instituut en de religie zelf, goed om eens met elkaar over motivatie en inspiratie te praten, religie is van belang voor vrede met je naaste. Kortom een waaier aan invalshoeken.

Koran: ook bron voor vrede
Vervolgens houdt Anne-Marie Zaat (Platform VDV) een korte inleiding. Was destijds een belangrijk actiepunt van het platform de totstandkoming van een Nederlands Nationaal Actieplan voor resolutie 1325, nu wordt nu de laatste hand gelegd aan het vervolgactieplan (2021 -2015) dat eind december wordt gelanceerd. Dat religie daarbij van belang is, is nog weinig erkend. Als je zegt dat de Islam een bron voor vrede is, word je 'voor gek verklaard'. Ook politiek gezien is het geen gemakkelijk onderwerp. En dat terwijl we juist hebben gemerkt dat religie een belangrijke inspiratiebron voor vrede kan zijn.

Het Platform VDV is bezig ideeën voor een scholingsprogramma te onderzoeken en wel vanuit een opeenvolgend drieluik: gebaseerd op religie als bron van inspiratie, naar religie als inspiratie voor een vredelievend beeld van mannelijkheid en vervolgens naar een gezamenlijke lobby van zowel mannen als vrouwen om conflicten vreedzaam op te lossen en verdere escalatie te voorkomen.

Vanuit het veld
Hierna volgen drie presentaties met voorbeelden over de positieve werking van religie.
Farida van Bommel-Pattisahusiwa, Vrouwen voor Vrede op de Molukken (VvVM), gaat daarbij in op de spanningen op de Molukken tussen christenen en moslims. Daar was een ernstig gewapend conflict in de periode 1999-2004, waarbij religie als machtsmiddel is gebruikt om de spanningen aan ter wakkeren. Sinds 2004 is er een vredesproces gaande, maar helaas wordt dit ondermijnd door provocateurs. Zo ook op 11 september jl. toen de dood van een moslimmotorrijder leidde tot grote spanningen tussen moslim- en christenjongeren. De radja's en dorpshoofden van christen- en moslimdorpen speelden een cruciale rol bij de beheersing van het conflict. Zij legden een gezamenlijke verklaring af om verder escalatie te voorkomen. Opvallend was ook de houding van vredesactivistes die spontaan de straat op gingen en erin slaagden de jongeren, die tot hun geloofsgemeenschap behoorden, tot bedaren te brengen.
Deze spanningen hadden ook hun weerslag op de Molukse diaspora in Nederland en is er veel aandacht besteed aan de interreligieuze dialoog. Zo vroeg de imam van de Molukse moskee in Ridderkerk hiervoor aandacht. Voor deze dienst waren ook christen-Molukkers uitgenodigd.

De volgende presentatie is van Julie Ndaya, afkomstig uit DR Congo. Ze is al geruime tijd bezig met onderzoek naar het thema van deze bijeenkomst en wel in de context van de oorlog daar. In haar inleiding wijst ze erop dat wij hier in het Westen meestal niet beseffen wat 'echte' Afrikaanse spiritualiteit is. Afrikaanse spiritualiteit is verbonden aan de lichamelijke beleving. Een beleving die alles te maken heeft met broeder- en zusterschap. Op die lichamelijke beleving zijn ook de normen en waarden gebaseerd. Als dat verstoord is, voel je dat in je lichaam. Deze opvatting speelt een belangrijke rol bij verzoening. Het lichaam is ook een plek om je los te maken van het alledaagse, om transcendent te zijn, om een relatie aan te gaan met anderen. In de Afrikaanse context is er heel veel kennis op het gebied van spiritualiteit en alle moeite waard om er meer van te weten.

Welmoed Koekebakker werkt al vele jaren als trainer en adviseur in diverse oorlogsgebieden. Haar reactie op dit thema is: 'Waren mijn vrienden uit Afghanistan maar hier, maar mensen in een conflictgebied hebben niet de tijd om te reizen. Daar is het dagelijks crisis en zijn vrouwen van de vroege ochtend tot de late avond bezig met de zorg voor hun gemeenschap'. In haar inleiding noemt ze als voorbeeld hoe christen- en moslimvrouwen in Liberia zich gezamenlijk hebben ingezet om het oorlogsgeweld te stoppen (zie ook de film: 'Pray the Devil back to Hell'). Een ander voorbeeld betreft de deelstaat Gujarat in India, waar in 2002 een groot conflict was tussen moslims en hindoes. Zij trainde daar vrouwen met als doel de gezamenlijke inzet voor vrede tussen christenen en moslims. Juist door gezamenlijke activiteiten te ontplooien van minderheids- en meerderheidsgroepen, leren vermeende tegenstanders elkaar beter kennen en werkt religie verbindend.

's Middags is er gewerkt in groepen, ingedeeld op basis van de verschillende religies. Iedere groep krijgt een aantal vragen mee om te brainstormen over trainingen voor vrouwelijk leiderschap bij conflicthantering en vredesopbouw: Wat is nodig voor zo'n training of zulke trainingen? Met wie moeten we samenwerken om zulke trainingen te realiseren? Waar en hoe vinden we fondsen om de plannen te realiseren? Wat moet nu de eerste stap zijn?

De gesprekken zijn zeer geanimeerd. Het blijkt heel prettig te zijn om met mensen vanuit dezelfde achtergrond je te verdiepen in de kern van de eigen religie, zelfs voor degenen die niet meer praktiserend zijn. Eens te meer wordt duidelijk hoe diep religie ingrijpt in het bestaan van mensen; hoe ze rationeel, emotioneel en zelfs lichamelijk een uitwerking kan hebben. De belangrijkste vraag van de brainstorm is: Welke kansen en obstakels biedt het geloof om vrouwen als leiders voor vrede te mobiliseren?

Bij de plenaire presentatie   komt zonneklaar naar voren dat iedereen het thema van deze expertmeeting alleszins de moeite waard vindt en dat het Platform Vrouwen en Duurzame Vrede een en ander verder zal uitwerken   in een projectvoorstel, evenals mogelijkheden voor financiering.

Coby Meyboom
Janne Poort-van Eeden

Deze bijeenkomst was mogelijk dankzij 'Small Seeds for Big Baobabs', een klein fonds voor 1325-activiteiten in Nederland.

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Erkenning van de Rol van Vrouwen in Vredesprocessen
Nobelprijs voor de Vrede naar drie vrouwen

De Nobelprijs voor de Vrede 2011 is toegekend aan:
Tawakkul Karman (Jemen)
Ellen Johnson Sirleaf (Liberia)
Leymach Gbowee (Liberia).

Deze vrouwen hebben zich ingezet voor vrouwenrechten en deelname aan het politieke leven in hun land. De voorzitter van het Nobelprijscomité zei woensdagavond:
“De prijs zal gaan naar de meest positieve ontwikkeling..”
Het Platform Vrouwen en Duurzame Vrede is verheugd dat er op deze manier aandacht is voor die positieve ontwikkeling,
de groeiende rol van vrouwen in vredesprocessen.
Die rol werd al erkend dank zij resolutie 1325 van de VN-veiligheidsraad (2000), waarin wordt bepleit dat vrouwen meedoen aan conflictoplossing,
aan vredesonderhandelingen en aan de wederopbouw van het land.
Het werk van vrouwen wereldwijd om deze resolutie ook inderdaad te doen werken wordt met deze Nobelprijs gehonoreerd.

(Persbericht verstuurd op 7 oktober 2011)

_______________________________________________________________________________________________________________________________

Vanuit de werkgroep 1325 van Wo=men en vanuit VDV is Ted Strop naar Georgië geweest om over het NAP in Nederland te vertellen.
Hieronder is haar verslag:

juli 2011

Werkgroep 1325 draagt bij aan Georgisch NAP 1325

Het aantal landen, dat een Nationaal Actieplan 1325 heeft breidt zich langzaam uit. In een aantal landen wordt intussen hard gewerkt aan een eigen plan. In Georgië is UN Women de overheid daarbij te hulp geschoten. Zij organiseerde onlangs een tweedaagse conferentie om de verschillende overheidsgeledingen aan tafel te krijgen om het eerste concept te bespreken, en daarbij voorbeelden uit het buitenland te betrekken.

Omdat het Nederlandse actieplan in zoverre uniek in de wereld is, dat ngo's getekend hebben voor een actieve rol bij de implementatie van het NAP, werd de werkgroep 1325 gevraagd om de ervaringen in ons land met deze samenwerking te spreken tijdens de conferentie. Andere gastsprekers van buiten Georgië gaven inleidingen over het Pakistaanse en Kyrgyzstaanse NAP-proces, de NAP's in de Europese Unie,   de over de indicatoren in de EU- enin Estland. Hiernaast spraken de genderadviseur van UN Women in Georgië en van het Gender Focal Point van de EU delegatie in Georgië. Al deze spre(e)k(st)ers gaven een ander perspectief aan de ontwikkeling van het Georgische NAP 1325. De uitgangssituatie is in landen als Pakistan, Georgië, Estland en Nederland enorm verschillend. Zo telt Georgië   grote aantallen interne vluchtelingen, die in herhuisvestingkampen zijn ondergebracht met weinig uitzicht op een bestaan met toekomstperspectief.

Vanuit de Georgische overheid werd gesproken door de vicevoorzitter van het Parlement (tevens voorzitter van de Gender Equality Council), door de ministeries van Buitenlandse Zaken, Economische Zaken en Duurzame Ontwikkeling,   Justitie, het bureau voor de Statistiek, en de Nationale Veiligheidsraad. Tenslotte spraken ook twee vertegenwoordigsters van ngo's: het Women's Information Center en de Taso Foundation, die de Internally Displaced Persons vertegenwoordigd.

Tussen al deze toespraken door - allen begeleid door een PP-presentatie - werd in groepen zeer fel gediscussieerd, met name door de Georgische deelnemers. Voor de niet Georgisch taligen was dat door het hoge discussietempo, ondanks de tolken, niet altijd even makkelijk te volgen. Met name werd gesproken over de prioriteiten in het NAP en welke indicatoren daarbij aangegeven konden worden. Maar ook over de deelname van vrouwen aan de delicate vredesgesprekken tussen Georgië en Rusland in Genève.   Hiernaast werd het opnemen van ngo's bij het 1325-werk uitgebreid besproken. Het bleef voor ons, relatieve buitenstaanders, op dat moment onduidelijk wat de uitkomst van de discussies is. Wel, dat het Georgische NAP 1325 wordt opgehangen aan de Gender Equality Council. Maar voor stafkracht werd onmiddellijk gedacht aan financiering door de EU.   Het is de bedoeling, dat het Georgische NAP in september klaar is en ook in het engels wordt vertaald. Pas dan wordt zichtbaar of ngo's een behoorlijke rol bij de implementatie van het Georgische NAP krijgen.

De ontwikkeling van jonge democratie als Georgië gaat gepaard met groeistuipen. Maar kan op sommige momenten ook een leerschool zijn voor anderen. Zo wordt onder 'domestic violence' in de Georgische wetgeving niet alleen fysiek geweld verstaan, maar ook economische en psychisch geweld. Op de vraag of dit al tot strafzaken geleid heeft werd, tot mijn spijt, geen antwoord gegeven.

Ted L.E. Strop-von Meijenfeldt

                               

_______________________________________________________________________

Resolutie 1325 in uitvoering:

Eind januari 2010 heeft het Platform Vrouwen & Duurzame Vrede (Platform VDV) een vernieuwde versie uitgebracht van de brochure 'Vrouwen Vrede Veiligheid' met als ondertitel 'Resolutie 1325 in uitvoering'. De brochure biedt een overzicht van de vooruitgang die er in de afgelopen jaren is geboekt met de uitvoering van deze resolutie van de VN-Veiligheidsraad, maar signaleert ook dat er nog veel dient te gebeuren om de resolutie in praktijk te brengen.

Resolutie 1325 gaat over het versterken van de deelname van vrouwen bij het voorkomen van gewapende conflicten, bij vredesopbouw en over het beschermen van vrouwen en meisjes tegen seksueel geweld, in het bijzonder tegen verkrachting als oorlogswapen.

'Vrouwen kennen als geen ander de tol die conflicten eisen en zijn vaak ook beter in staat dan mannen om ze te voorkomen', zei Kofi Annan, destijds secretaris-generaal van de VN toen resolutie 1325 unaniem werd goedgekeurd door de VN-Veiligheidsraad.

Anno 2010 is het tien jaar geleden dat deze resolutie werd aangenomen, is het vijftien jaar geleden dat de Vierde VN-Wereldvrouwenconferentie in Beijing plaatsvond en is het halverwege het tijdsbestek van het Nederlands Nationaal Actieplan 1325 (2008 - 2011). Een bijzonder jaar om extra aandacht te besteden aan resolutie 1325.

De brochure heeft een omvang van 32 pagina's en is uitgebracht in het Nederlands en het Engels. De tekst is te downloaden via deze site: brochure

De verspreiding ervan vindt plaats via de organisaties van het Platform VDV.

Het eerste exemplaar werd aangeboden aan Annemieke de los Santos, coördinator 'Vrouwen, Vrede en Veiligheid' van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Dit gebeurde door Ted Strop-von Meijenfeldt, voorzitter van het Platform VDV, tijdens de consultatie voor de uitvoering van het Nederlands Nationaal Actieplan 1325 op 28 januari jl.

_________________________________________________________________

CSO Position Paper: 10 Points on 10 Years UNSCR 1325 in Europe

Although developed with in mind the purpose of furthering implementation of WPS commitments in Europe,
both at EU- and Member State level, many of the recommendations included are also relevant to the global
context.

Our key messages include:
· Further progress requires a shift from words to deeds. True implementation requires concrete,
responsive, time-bound programmes, resources and evaluation mechanisms.
· States and institutions need to practice what they preach in terms of women’s participation. There
should be an increase in the number of women working at senior-level positions at the national, regional
and international levels.
· Participation of women in all peace and security initiatives should be clearly supported (politically and
financially) and be made a specific objective and condition of actions.
· All action plans or strategies for implementation of WPS commitments require minimum standards,
including clear lines of responsibility, a dedicated budget, timelines and results-oriented and transparent
reporting and monitoring mechanisms.
· Specific WPS resources – both financial and human - need to be made available. Financial instruments
need earmarked funds for implementation of SCR 1325.
· Action requires high-level leadership, possibly by creating a special position, with a mandate to monitor
and report on implementation of SCR 1325, and matched with resources and the responsibility to
establish good practices related the implementation of SCR 1325.
· Efforts to include women’s participation in peace processes and to address their needs should be guided
by a broader approach to gender. Men also need to be involved and their roles in peace and security
matters need to be addressed.

The 10th anniversary of SCR 1325 should mark the start of reinvigorated agenda for the
implementation of WPS commitments, which cannot be advanced without political leadership at the
highest levels and increased resources.

Implementation of SCR 1325 in Europe
The 10 POINTS document follows the production of a set of case studies that assess implementation of SCR 1325
in 21 European countries: http://www.eplo.org/documents/EPLO_1325_case_studies.pdf
More information
For more information about the 10 POINTS or the case studies publication, please contact Sanne Tielemans, policy
officer and coordinator of the working group on Gender Peace and Security at the European Peacebuilding Liaison
Office (EPLO), stielemans@eplo.org.

10 points on 10 years UNSCR 1325 in Europe

CSO Position Paper on Europe-wide Implementation of UN Security Vouncil Resolution 1325

This document outlines, in light of the resolution’s 10th anniversary, civil society’s views – over 70
organisations and networks explicitly align themselves with this paper - on the current state of
implementation of SCR 1325 and related WPS commitments in Europe. It also includes 10
suggestions for further progress.

10 POINTS ON 10 YEARS UNSCR 1325 IN EUROPE
CSO Position Paper on Europe-wide Implementation of UN Security Council Resolution 1325
This year marks the 10th anniversary of UN Security Council Resolution 1325 on women, peace and security
(WPS).1 The passing of SCR 1325 was groundbreaking: it was the first time that the UNSC addressed the
distinct experiences and contributions of women in the context of peace and security. SCR 1325 calls for full
and equal participation of women and the integration of a gender perspective in all peace and security
initiatives. It covers the inter-linked thematic areas of participation, protection, prevention, and relief and
recovery. SCRs 1820, 1888 and 1889 strengthen and complement 1325, and the four resolutions should be
considered the body of WPS commitments. Implementation of these commitments is a common concern
and responsibility of each UN Member State – be it conflict-affected, donor or other.

Europe is a frontrunner when it comes to efforts to implement SCR 1325 et al. The majority of WPS national
action plans (NAPs) originate in Europe. At EU-level there is the Comprehensive approach to the EU
implementation of UNSCRs 1325 and 1820 on women, peace and security, complemented by
Implementation of UNSCR 1325 as reinforced by UNSCR 1820 in the context of ESDP. There are also
references to SCR 1325 in key documents and WPS-related resolutions have been adopted in parliaments.

That said there is a gap between European policy and practice. True implementation requires concrete,
responsive, time-bound programmes, resources and evaluation mechanisms. Furthermore, the EU should
“practice what it preaches”. It should increase the number of women working within its own institutions,
appoint women to senior-level positions at the national, regional and international levels. EU Member States
(MS) play a key role in furthering EU-level implementation of SCR 1325. They propose candidates for EU
top jobs, develop mandates for Common Security and Defence Policy (CSDP) missions, organise predeployment
training, punish sexual- and gender-based violence, and so on.

The 10th Anniversary of 1325 is not a one-off moment for celebrations. Instead, October 2010 should mark
the start of a reinvigorated agenda for the implementation of 1325, which cannot be advanced without
political leadership at the highest levels and increased resources. In addition, efforts to include women's
participation in peacebuilding and to address their needs should be guided by a broader approach to
gender. To be effective, 1325 should not only concern women: including men and addressing their roles in
peace and security matters are critical elements for the successful implementation of 1325.
1 It should be noted that 2010 is also the year of the MDG +10 review.

10 civil society suggestions to further implementation of SCR 1325 and related WPS
commitments in and by Europe:
1. Prioritise, enable and strengthen the participation of women in peace and security matters
2. Include a set of minimum standards in all WPS action plans / strategies
3. Engage civil society organisations in the development, implementation and monitoring
and evaluation (M&E) of WPS plans
4. Include meaningful indicators and M&E mechanisms in WPS action plans and strategies
5. Allocate specific WPS resources (financial and human)
6. Appoint a high-level representative on women, peace and security
7. Ensure that the European External Action Service contributes to further implementation of
SCR 1325 and related resolutions, and functions in line with WPS commitments
8. Strengthen the EU Task Force on WPS to further coordination and implementation
9. Ensure implementation of WPS commitments in CSDP missions
10. Prepare an annual report on European implementation of WPS commitments

10 POINTS

1. Prioritise, enable and strengthen the participation of women in peace and security matters
Besides including a gender perspective in any of its own efforts, the EU should support the participation of
women (including women?s groups and survivors) as key actors in all peace and security initiatives. This
support needs to be both political and financial. In the EU?s attempts to support peace processes, for
example by creating space for peace negotiations or appointing Special Representatives, the EU needs to
make participation of women a specific objective and condition of its actions. When supporting the design
and reform of governance institutions, the EU should support the presence and effectiveness of women in
representative institutions (including via quotas and other special measures) and official public-sector
entities, including police, military, judicial system and public financial institutions. More women also need to
be deployed in civilian and military response teams. The Commission, Council and MS should actively
promote and support the empowerment of women to participate in their bilateral and multilateral relations
with states and organisations outside the Union. Moreover, there should be increased support for capacitybuilding
to ensure women?s meaningful participation in peace processes and beyond. Women need to be
able to participate actively and effectively in legislative and executive bodies.
< Indicator of success: By October 2011 there should be no EU support for peace processes where
women are missing from the negotiating table.

2. Include a set of minimum standards in all WPS action plans / strategies
The most effective way to move from words to action on SCR 1325 is through the creation of WPS action
plans or strategies. For this reason, all countries in Europe should develop a WPS-specific action plan or
strategy. In order to be fully efficient and maximise impacts, all action plans and/or strategies for
implementation of SCR 1325 (1820, 1888 and 1889), at MS- and EU-level, should include a set of minimum
standards: specific and realistic goals, objectives and priority actions; timelines; a dedicated budget;
indicators, benchmarks and targets; clear lines of responsibility to specific individuals, units or functions,
both governmental and non-governmental; a results-oriented and transparent reporting and monitoring
mechanism, including a high-level taskforce / review committee and a system for tracking funds allocated to
implementation; and mechanisms for civil society participation in the implementation, monitoring and review
of the plan or strategy. Action plans or strategies need a certain level of flexibility so that
situations/conditions not foreseen or anticipated can still be identified and responded to once the framework
is launched.
< Indicator of success: By October 2011 all WPS action plans and strategies in Europe should (be
updated to) include specific and realistic goals, objectives and priority actions; timelines; a specific
budget; indicators, benchmarks and targets; clear lines of responsibility to specific individuals, units or
functions; a clear reporting and monitoring mechanism; and solid mechanisms for civil society
participation.

3. Engage civil society organisations in the development, implementation and monitoring
and evaluation (M&E) of WPS plans
Civil society organisations (CSOs), including women?s organisations, survivor groups and diasporas, in
Brussels, EU MS, and conflict-affected countries, need to be actively engaged throughout the development,
implementation, monitoring and review of WPS implementation plans or strategies and in other processes
that can potentially target and address WPS (such as the development of Country Strategy Papers) – at the
technical level but also in high-level political forums. Sharing information and consulting with CSOs
increases the relevance of action and can lead to stronger monitoring processes. Mechanisms for civil
society participation in monitoring need to be detailed in an action plan or strategy and institutionalised by
identifying the unit or department responsible for implementation. Financial support is needed to enable civil
1. Prioritise, enable and strengthen the participation of women in peace and security matters
2. Include a set of minimum standards in all WPS action plans and strategies
3. Engage civil society organisations in the development, implementation and monitoring and
evaluation of WPS plans
society to take up this task and to further develop capacity and expertise. It is important to provide specific
funds to support the participation of women from conflict-affected countries in European processes, such as
meetings of the EU Task Force on WPS (see point 8). EU Delegations in conflict-affected countries should
regularly share information and consult with civil society organisations, including local women?s groups,
particularly in preparation of an annual WPS report. CSO consultations should be inclusive, transparent and
announced in advance to allow for adequate preparation. The EU could also organise an annual week in
which women peace leaders are consulted, similar to the UN Global Open Day for Women and Peace,
followed by Delegation reports and follow-ups.
< Indicator of success: By October 2011 there is regular, meaningful consultation between action plan /
strategy implementation groups and civil society organisations, Brussels-based and beyond, and there is
funding available for this purpose.

4. Include meaningful indicators and M&E mechanisms in WPS action plans and strategies
To ensure that measures stipulated in WPS action plans and strategies, at EU- and MS-level, lead to true
implementation of SCR 1325 and related commitments, WPS plans and strategies need meaningful
indicators that assess impact in conflict-affected areas too. Indicators should look at enabling factors, input
(such as means and resources), process, output and outcome. The development of indicators should be an
integral part of any WPS action plan or strategy drafting process. In a welcome development, the EU has
included a reference to the indicators developed at UN-level in a recent Council decision; wherever
appropriate, these indicators should be used.
Indicators need to be attached to good monitoring and evaluation (M&E) mechanisms and baseline data
need to be gathered. M&E mechanisms should be clearly described in WPS action plans or strategies.
Good monitoring requires clarity on responsibilities with respect to data collection and reporting. The EU
should also ensure that specific budgets are made available for M&E – it is good practice to reserve
between 5-10% of the overall budget. Monitoring should happen at national, regional and global level.
Furthermore, the EU needs to recognise that civil society, when given adequate time and resources and
truly included in the process, can play a constructive role in monitoring and evaluating implementation of
WPS commitments.
< Indicator of success: By October 2011 all WPS action plans and strategies in Europe should (be
updated to) include meaningful indicators, benchmarks and targets, attached to transparent and wellfunded
reporting and monitoring mechanisms.

5. Allocate specific WPS resources (financial and human)
Sufficient resources need to be allocated for the implementation of WPS commitments, including both
financial and human resources. Regarding financial resources, the EU (including its Member States) should
allocate adequate funding to support women?s participation in peace and security related processes. This
could include using the long-term component of the Instrument for Stability to support SCR 1325. The EU
needs to further prioritise WPS in funding programmes and it should make full use of its existing financial
instruments to support the SCR 1325 agenda. In particular, it should systematically earmark allocations for
WPS in all financing decisions for the Instrument for Stability taken in response to specific crises (short-term
component). The EU?s development instruments should also prioritise support for work by women?s
organisations in conflict-affected areas. Donors need to ensure that funding benefits women?s organisations
in conflict-affected areas. Funding also needs to be made available for consultations. WPS actions plans or
strategies, in turn, should include concrete funding provisions, including for M&E.
With respect to human resources, there needs to be an increase in the number of senior, „single-hatted?
staff working on gender within the EU and MS institutions and structures, so there is the necessary capacity,
resources, oversight and authority to effectively further implementation of 1325 and other WPS
commitments. Gender staff should also not be left to work in a vacuum. Full-time, competent gender
advisors need to be included in EU Delegations and CSDP missions and operations. Moreover, the
European External Action Service (EEAS) should include a thematic unit on gender. Quality training is
needed to ensure gender expertise at all levels of EU external action (see point 7).
< Indicators of success: Financial resources: The external relations instruments in the framework of the
next financial perspectives include clear reference to implementation of SCR 1325; WPS issues are
prioritised in the annual action programmes of current instruments for 2011 and beyond. Human
resources: By October 2011 there is an increase in the number of senior, single-hatted EU gender staff.

6. Appoint a high-level representative on women, peace and security
A high-level leadership function (possibly EU Special Representative) on women, peace and security should
be created at EU-level. This person should be mandated to co-ordinate, ensure consistency of policies and
activities, monitor implementation of commitments and facilitate the exchange of good practices in the field
of WPS by the EU at large. The high-level representative should be appointed on merit. Furthermore, the
function should be provided with appropriate resources, competencies and mandate, including a WPS
support office. There should be a direct link between the WPS focal point and the EU High Representative
for Foreign Affairs and Security Policy, as well as with other senior level staff working in relevant areas, in
the EU Institutions and at Member State level. The WPS representative should also work in close
cooperation with the European Institute for Gender Equality. Furthermore, the high-level representative
should chair the EU WPS Task Force (see point 8). Similar positions could also be created at MS-level.
< Indicator of success: By October 2011 there is an EU high-level representative on WPS, mandated to
monitor and report on implementation of SCR 1325, and supported with adequate financial and human
resources.

7. Ensure that the European External Action Service contributes to further implementation of
SCR 1325 and related resolutions, and functions in line with WPS commitments
The new European External Action Service (EEAS) should contribute to further implementation of SCR
1325 and related commitments. Gender mainstreaming is only part of the answer. The EEAS also needs a
high-level representative for WPS with a specific unit or office connected to her/him. Moreover, staff tasked
with gender issues should be senior and „single-hatted?, so they have the necessary resources, oversight
and authority to further implementation of WPS commitments. EU Delegations have a key role to play in
monitoring implementation of SCR 1325 and related resolutions in their countries and in informing and
consulting local CSOs. Every Delegation should include a gender focal point. Furthermore, there should be
equal numbers of men and women at senior level in the EEAS. In this respect, gender quotas and targets
for EU top jobs are necessary, and an overall quota of 50% is strongly recommended. Specific attention to
peacebuilding and conflict prevention is also important to furthering the 1325 agenda. The EU?s central
commitment to the prevention of violent conflict and building sustainable peace is an opportunity to develop
a new type of normative foreign policy able to work constructively with non-state actors and to ensure
increased participation of women in all peace and security initiatives, in mechanisms for conflict prevention
and resolution, in negotiations, in the implementation mechanisms of peace agreements and as EU Special
Representatives.
< Indicators of success: Of the 10 EEAS top jobs, 5 should be given to women; by October 2011 at least
one full-time gender adviser, with adequate resources and directly linked to senior staff, is included in
every EU Delegation.

8. Strengthen the EU Task Force on WPS to further coordination and implementation
The EU Task Force on Women, Peace and Security (TF), set up by the EU Comprehensive Approach, is of
great importance to furthering coordinated implementation of WPS commitments EU-wide. It should be
strengthened in this role, for example by having its meetings chaired by an EU high-level representative for
WPS, with the participation of the High Representative whenever appropriate. The TF should peer-review
the adoption and implementation of NAPs by EU Member States. The TF could also play a critical role in
applying a systematic gender analysis to CSDP missions and operations? mandate and main activities as
well as to the work of EU Delegations in conflict-affected countries. MS should prioritise attending the
meetings of the TF in Brussels. Civil society, Brussels-based and beyond, should be regularly informed
about and consulted by the TF. Funding should be made available to support CSO representatives,
including those from conflict-affected countries, to participate in every second meeting of the TF.
< Indicator of success: By October 2011 there is regular, meaningful consultation between the EU Task
Force on WPS and civil society organisations, Brussels-based and beyond.

9. Ensure implementation of WPS commitments in CSDP missions
WPS and gender-mainstreaming must be considered a priority for the EU?s CSDP missions and not a
matter of ticking the box. Mandates should always include reference to implementation of SCR 1325. A
gender expert should be consulted when drafting a mission?s mandate. Furthermore, all missions should
have competent gender advisers / units, adjusted to the size of the mission, to set procedures ensuring that
gender analysis is applied to and women?s participation institutionalised in all aspects of its work. Gender
expertise should be in place from the start to ensure a gender action plan is ready by the starting date of the
mission. Gender advisers need to be directly linked to the Heads of Mission and other senior staff.
Moreover, missions should have adequate public complaint procedures. This would particularly help in
reporting sexual and gender-based violence (SGBV). The six-monthly evaluation of CSDP missions should
include detailed reporting on women, peace and security matters. Furthermore, EU missions need to
regularly inform and consult with civil society organisations, in particular local women?s groups. They also
need to include women within the missions, including in senior positions, if necessary through the
introduction of quotas. It is also necessary to reiterate the important role that MS play in furthering
implementation as they are for example in charge of nominating women for top positions, pre-deployment
training, punishment of SGBV, and drafting mission mandates. More generally, the EU needs to increase
the resources, expertise and leadership it has available for civilian missions, which will also further
implementation of WPS commitments.
< Indicator of success: By October 2011 at least one full-time gender adviser, with adequate resources
and directly linked to senior mission staff, is included in every CSDP mission and operation.

10. Prepare an annual report on European implementation of WPS commitments
A specific, detailed EU report on implementation of WPS commitments in Europe should be prepared by
October each year. The EU annual report on WPS should go to the (proposed) EU high-level representative
on WPS (see point 6) and the Council, including a formal presentation at the Political and Security
Committee (PSC). It should also be presented to the European Parliament (EP), national parliaments and
the United Nations Security Council. This report should include information about how the EU (including its
MS) have concretely tried to further implementation of 1325 (1820, 1888 and 1889) in the preceding year. It
should be prepared by the EU Task Force on WPS (see point 8), with contributions from MS and civil
society. MS should share their annual reports with the Task Force. Regarding implementation of the EU
Comprehensive Approach and the complementary CSDP document, indicators recently developed can be
used for this purpose. However, these need to be expanded to further assess changes in the protection and
empowerment of women in conflict settings and post-conflict situations. The European Institute for Gender
Equality should play a support role in relation to indicator development and data-gathering. EU Delegations,
in turn, should provide details on implementation in their respective countries, in consultation with local
CSOs.
< Indicator of success: By October 2011 a first, comprehensive EU report on implementation of WPS
commitments is prepared.

The following organisations and networks explicitly align themselves with these recommendations:
1325 Network of Finland
Amnesty International European Institutions Office
ANIMA – Center for Women´s and Peace Education, Montenegro
Antalya Kadin Dani&ma ve Dayan??ma Merkezi, Turkey
Association des Femmes de l?Europe Méridionale (AFEM)
Belgrade Fund for Political Excellence, Serbia
Berghof Conflict Research
CARE International
Catholic Organization for Relief and Development (CORDAID),
The Netherlands
CEE Network for Gender Issues
Civil Society Conflict Prevention Network KATU
Club de Madrid
Coalition for Gender Equality in Latvia
Conciliation Resources
Conseil des Femmes Francophones de Belgique
Coordination française pour le lobby européen des femmes (CLEF),
France
Cyprus Women?s Lobby
Cypriot women?s NGO Hands Across the Divide
Czech Women?s Lobby
Democratic Union of Women, Poland
European Centre for Conflict Prevention (ECCP)
Engender, Scotland, UK
European Women?s Lobby
Federation of Kalé, Manouch, Romany & Sinté Women
Federation Polish Women?s Lobby
FOKUS (Forum for Women and Development)
Gender Concerns International
Gender Project for Bulgaria Foundation
German Women Security Council
Global Network of Women Peacebuilders
Gunda-Werner-Institute, Heinrich Böll Foundation
ICCO
IFOR Women Peacemakers Program (IFOR/WPP)
Institute for Gender Studies, Malta
International Alert
International Crisis Group
Journalists for children and women rights and protection
of environment in Macedonia
Ka-Der Ankara, Turkey
Kerk en Vrede, The Netherlands
Kosova Womens Network
Kvinna till Kvinna
LEF Italia
Life & Peace Institute
Macedonian Women?s Lobby
National Women?s Council of Ireland
National Council of German Women?s Organizations
National Council of Women of Belgium (Dutchspeaking)/
Nederlandstalige Vrouwenraad
NEAG Alternatieven voor Geweld / Alternatives to Violence
Netherlands Council of Women / Nederlandse Vrouwen Raad (NVR)
Netherlands YM Religious Society of Friends (Quakers)
NIWEP (Northern Ireland Women?s European Platform)
Operation 1325, Sweden
Oxfam Novib
Pax Christi International
People Building Peace Nederland
Plataforma Portuguesa para os Direitos das Mulheres
Platform Vrouwen en Duurzame Vrede, The Netherlands
Quaker Council for European Affairs (QCEA)
Regional Open Network for Peace (Otvorena mirovna mre?a - OMM)
Search for Common Ground
Stichting Eigen Kracht Centrale, The Netherlands
Stichting World Peace is Possible, The Netherlands
Swedish Women?s Lobby
swisspeace / Center for Peacebuilding
TERRE DES FEMMES
The 1.6 million club for women?s health, Sweden
The International Council of Jewish Women
Trócaire
University Women of Europe
Women?s International League for Peace and Freedom (WILPF)
Women?s NGOs Cooperation Network of Latvia
Women in Church of Sweden
World Organisation Against Torture (OMCT)
For more information, please contact:
Sanne Tielemans
European Peacebuilding Liaison Office (EPLO)
Coordinator EPLO working group on Gender Peace and Security (GPS)
stielemans@eplo.org